anglia4u

W obecnych czasach mężczyźni zdecydowanie częściej szukają terapii czy porady psychologicznej niż 10 lat wcześniej. Większość mężczyzn ma trudności z odpowiedzią na następujące pytanie - Co znaczy być mężczyzną w dzisiejszych czasach?

Większość ludzi przypuszcza, ze to w większości kobiety częściej szukają terapii czy poradnictwa psychologicznego. Jednakże na podstawie moich własnych doświadczeń, stosunek kobiet do mężczyzn wynosi prawie 50: 50. Według badań Brytyjskiego Towarzystwa Psychologicznego statystyki mówią, ze na pytanie - Czy poddał/poddałaby się Pan/Pani terapii? - większość mężczyzn opowiada twierdząco, natomiast kobiety odpowiadają: Raczej tak.

Problemy, z którymi najczęściej borykają się mężczyźni i chcą omawiać w czasie konsultacji są podobne do tych, z którymi borykają się kobiety. Depresja, niepokój, relacje partnerskie oraz różnego rodzaju uzależnienia, wydają się dotyczyć obydwu płci w równym stopniu. Tak samo jak poczucie zagubienia, pustki i niespełnienia.

Jednakże, mężczyźni częściej zmagają się jednym bardzo przytłaczającym problemem - Co znaczy w obecnych czasach być mężczyzną. Wielu mężczyzn zmaga się z integracją ich miękkiej, kobiecej części osobowości z tą bardziej twardą, męską stroną. Zamiast znaleźć drogę jak zbilansować te dwa uzupełniające się aspekty, raczej przeskakują raz w jeden, a raz w drugi aspekt. To sprawia, ze mężczyźni stają się słabi i niezdecydowani. Takie balansowanie bardzo osłabia psychicznie. Mężczyźni często adoptują w sobie postawę walecznego machom, która prowadzi do złości, a potem alienacji.

Depresja często dopada wysoce aktywnych zawodowo mężczyzn, którzy starają się maskować ją pracoholizmem lub nadużywaniem alkoholu. Jednakże ta permanentna depresja dotyczy tak naprawdę tego wewnętrznego chłopca, który potrzebuje miłości i uwagi, w takim samym stopniu jak kiedy był małym chłopcem. Dla większości mężczyzn dojrzewanie oznacza odsunięcie na bok, miękkiej, bardziej wrażliwej ich części, która zostaje zastąpiona, przez ich silną stronę.

Powodem, dlaczego tak się dzieje, że większość mężczyzn odsuwa tę wrażliwą część ich osobowości jest to, ze niektórzy z nich nigdy nie otrzymali wystarczająco miłości i uwagi, której bardzo potrzebowali jako dzieci, raczej ignorowanie i często złe taktowanie.

Powoduje to wytworzenie twardej skorupy, która ma na celu chronić tę miękką wrażliwą zranioną stronę ich osoby, a to tylko utwierdza ich w przekonaniu, że powinni się od niej zdecydowanie odciąć.

Z drugiej strony łagodna nadopiekuńcza matka, która zdaje się dbać o dziecko, przyczynia się do wytworzenia postawy macho.

Młody mężczyzna chcąc się wyrwać od nadopiekuńczości matki zaczyna z nią walczyć, aby znów poczuć się wolnym i chronić swą męską twardą stronę. Wypiera miękką bardziej wrażliwą część siebie. W większości przypadków nieobecność ojca sprawia, ze wielu młodych mężczyzn nie ma dobrego męskiego wzorca osobowego, od którego może się uczyć jak być mężczyzną. Jakkolwiek mężczyźni, u których podzieliły się te dwie strony osobowości, może osiągnąć wiele w świecie zawodowym i czerpać z tego wiele satysfakcji. Jednak w końcu będzie musiał się zmierzyć i odszukać tą część w jego wnętrzu, którą odsunął, a zdaje się być ona kluczowa częścią jego osobowości. Jeśli ktoś nie ma kontaktu z tą miękką stroną siebie, nie jest w stanie wejść w kontakt z tą częścią osobowości u innych, a to może prowadzić do samotności. Dlatego większość mężczyzn zwraca się w stronę terapii. Gruba skorupa już nie spełnia swojej funkcji, jaką super męskość im oferuje. Niektórzy mężczyźni nie będą szukać porady czy terapii psychologicznej, raczej będę próbować radzić sobie sami, lub jeśli maja wyrozumiałą kochającą partnerkę, ona może okazać się być bardzo pomocna na tej drodze.

Dlatego drogie panie. Jeśli znów spotkacie na swojej drodze typowego macho, który pokazuje swoje najgorsze męskie cechy, spróbujcie spojrzeć ponad to. Weźcie głęboki oddech i pamiętajcie że we wnętrzu każdego typowego męskiego macho jest mały chłopiec, który zmaga się bardzo, aby w końcu wyjść na zewnątrz.

Napisała

Elżbieta Daniluk

Psycholog